Na een lange reisdag met de camper is er niets fijner dan een frisse duik in het zwembad. Maar wie zijn zwemshort nog aan heeft van de lunchpauze aan het meer, komt bij de ingang bedrogen uit: toegang geweigerd. Er worden namelijk géén zwemshorts toegestaan. Het is een regel waar veel Nederlandse vakantiegangers in Frankrijk elk jaar opnieuw door verrast worden.
Toch is dat verbod niet alleen van de laatste tijd. De zwemshort is inmiddels bij zo’n 1.000 voornamelijk Franse campings officieel in de ban gedaan, zoals ook Camp to Go vermeldt. In ongeveer 175 gevallen geldt er ook een badmutsverplichting. De kledingvoorschriften zijn strikt, en wie niet voldoet, mag het water niet in. Het zijn regels die weinig met mode of esthetiek te maken hebben, en alles met hygiëne, techniek en cultuur.
Waarom zwemshorts op campings geweerd worden
Op het eerste gezicht lijkt het misschien een overdreven maatregel, maar achter het verbod op zwemshorts schuilen vooral praktische en hygiënische motieven.
Hygiënischer zwembadwater
De gedachte achter het verbod is eenvoudig: zwemshorts worden vaak de hele dag gedragen – van ontbijt tot avondeten – en nemen onderweg alles mee wat je liever níét in het zwembad hebt: zand, stof, zonnebrand, zweet. Strakke zwembroeken worden meestal pas vlak voor het zwemmen aangetrokken en blijven schoner. Campings zien ze daarom als de hygiënischere optie.
Daarnaast zorgen zwemshorts – zeker als ze van katoen of losgeweven synthetisch materiaal zijn – voor extra belasting van het filtersysteem. De pluisjes en vezels die loslaten komen in het filter terecht, en dat leidt weer tot verstoppingen of extra onderhoud. Niet onbelangrijk in zwembaden waar dagelijks honderden gasten een duik nemen.
Technische normen en oude gewoontes
Veel Franse zwembaden, ook op campings, zijn uitgerust met fijnmazige filtersystemen. Die zijn gevoeliger voor vervuiling dan wat we in Nederland gewend zijn. Wat bij ons misschien doorgaat als een praktische short, kan daar dus al snel als risicokleding worden gezien.
Daar komt bij dat het dragen van strakke zwemkleding in Frankrijk al decennialang de norm is in publieke zwembaden. Veel campings nemen die gewoonte over, niet als formaliteit maar als onderdeel van hun hygiënebeleid.
Geen wet, wél gemeengoed
Het verbod is geen wettelijke regel, maar eerder een sectorbreed gebruik. Volgens PiNCAMP en Eurocampings geldt bij ongeveer 20 procent van de Franse campings een expliciet zwemshortverbod. In veel gevallen wordt dat duidelijk aangegeven via pictogrammen bij het zwembad, of als clausule in de boekingsinformatie. Toch komt het nog geregeld voor dat vakantiegangers er pas bij aankomst achter komen.
Wat kun je doen als camperaar?
Ook wie met de camper reist, doet er goed aan om niet alleen de stroomvoorziening, het sanitair en de overige faciliteiten te controleren, maar ook de zwembadregels. Sommige zoekplatforms bieden filters op badkledingvoorschriften, maar lang niet alle campings geven dit duidelijk aan.
Neem voor de zekerheid gewoon altijd een strakke zwembroek mee – zeker voor de kinderen. Als je pas op de camping wordt gewezen op het verbod, is er niet altijd een winkel in de buurt waar je terechtkunt. En na een rit van pak ‘m beet 800 kilometer is een discussie bij het hek van het zwembad het laatste waar je op zit te wachten. Om nog maar niet e spreken van de teleurstelling bij de kinderen, die zo lang naar die verfrissende duik hadden uitgekeken.
Communicatie leidt tot acceptatie
Waar het soms wel misgaat, is in de toonzetting. Een plotseling verbod zonder uitleg werkt averechts, zeker voor gezinnen met jonge kinderen. Campings die duidelijk en vriendelijk communiceren – in meerdere talen, en liefst al bij het boeken – ervaren doorgaans minder klachten. In bekende regio’s als de Provence, Dordogne of Ardèche is het verbod overigens inmiddels zó ingeburgerd dat veel vaste gasten – ook de Nederlandse – niet beter weten en er automatisch rekening mee houden.